John Steınbeck, 1902’de Kaliforniya’nın Salinas kasabasında doğdu. Çocukluk ve ilk gençlik yılları boyunca yaz tatillerini civar çiftliklerde çalışarak geçirdi. Henüz on dört yaşındayken yazar olmayı aklına koyan Steinbeck, eserlerinin çoğuna mekân olarak seçtiği Salinas Vadisi’ndeki bu çiftliklerde kırsal kesimdeki zorlu hayat şartlarına ilişkin ilk izlenimlerini edindi. 1919 yılında Stanford Üniversitesi’ne girdiyse de, altı yıl süren üniversite öğrenimi boyunca sadece yazarlık kariyerinde kendisine yararlı olacağını düşündüğü derslere katıldı. Yine aynı dönemde hem okul masraflarını karşılamak, hem de hayat deneyimlerini geliştirmek amacıyla tezgâhtarlık, ırgatlık, duvarcılık, marangozluk, laborantlık gibi pek çok işte çalıştı. 1925 yılında okulu bıraktı, yazar olarak kendini kabul ettirmek umuduyla New York’a gitti. Ne var ki pek kısa süren bir gazetecilik deneyimi dışında, yazılarını yayınlatmayı başaramadı ve 1926’da Kaliforniya’ya döndü. Bunu izleyen iki yıl boyunca Lake Tahoe’da bir sayfiye evinin bekçiliğini yaptı. Yılın sekiz ayı karlar altında kalan bu ıssız yerde ilk eserlerini kaleme aldı. 1929’da basılan ilk romanı Altın Kupa edebiyat çevrelerinde fazla ilgi görmedi. Bunu izleyen Cennet Çayırları ve Bilinmeyen Bir Tanrıya adlı eserleri de eleştirmenlerin ilgisini çekmeyi başaramadı. Nihayet 1935 yılında yayınlanan Yukarı Mahalle, Steinbeck’in yazarlık kariyerinde bir dönüm noktası oldu. Böylelikle hem edebiyat eleştirmenlerince gelecek vaat eden büyük bir yetenek olarak kabul edilmiş, hem de yaşamı boyunca çektiği maddi sıkıntıları sona ermiş oluyordu. Yukarı Mahalle’yi, Kaliforniya’da yaşam mücadelesi veren işçi sınıfını konu alan, her biri birer şaheser olarak kabul gören Bitmeyen Kavga, Fareler ve ınsanlar ve 1940’ta Pulitzer Ödülü kazanan Gazap Üzümleri izledi. Diğer belli başlı eserleri arasında Ay Battı, Sardalye Sokağı, ınci, Cennetin Doğusu, Tatlı Perşembe, Pippin IV’ün Kısa Süren Saltanatı, Mutsuzluğumuzun Kışı sayılabilir. 1962 yılında Nobel Edebiyat Ödülü alan Steinbeck, 1968 yılında öldü.

Sardalye Sokağı´nın karmaşasında,hayatın bir yerinden tutunmayan çalışan uyumsuz insanlar-kumarbazlar,fahişeler,ayyaşlar,serseriler ve sanatçılar-yanyana yaşarlar. Sahibi olduğu genelevi saat gibi işleten kızıl saçlı Dora,Salaş Palası mekan ve onun iyi niyetli zavallılar çetesi,Salaş Palas´ın yerel bakkal dükkanının uyanık sahibi Lee Chong korkak ressam Henri ve bu marjinal topluluktaki bilgeliğin ve cömertliğin kaynağı olan Doc. Macera,muziplik ve gerçek hayatın zorluklarıyla harmanlanan Sardalye Sokağı, Steinbeck^´in,memleketi Kaliforniya´ya canlı bir selamı.

Piyanist Ece Demirci’nin ilk albümü “Piano Sonare” Trio Lila Müzik etiketiyle müzikseverlerle buluşuyor. Sanatçı albümde Chopin, Haydn ve Scarlatti’nin eserlerini ustalıkla yorumluyor. Albümün başlığını oluşturan “Sonare” İtalyanca ses vermek, tınlamak, tınlatmak, çalmak, çalgı çalmak anlamına geliyor.
Piyanoya sekiz yaşında Rana Erksan’la başlayan Ece Demirci, M.S.G.S.Ü. Devlet Konservatuarı’nda kısa bir süre Devlet Sanatçısı Gülsin Onay’la çalıştıktan sonra Prof. Metin Öğüt’le devam ederek Yüksek Lisans Bölümü’nden pekiyi derece ile mezun oldu. Gülsin Onay, Süher Pekinel, Ayşegül Sarıca gibi Devlet Sanatçılarının referanslarıyla Almanya’ya giden sanatçı kazandığı üç burstan biri olan DAAD bursuyla Hannover Müzik Yüksek Okulu’nda Prof. B. Ebert ile çalıştıktan sonra Essen Folkwang Müzik Yüksek Okulu’nda Prof. C. Vickers’ın sınıfından Yüksek Lisans ve Konser Piyanistliği (Konsert-Examen) diplomalarını aldı.
Ünlü Türk bestecisi Cemal Reşit Rey’le özel olarak teori ve kompozisyon çalışmaları yaptı. 1986’da Liones Bursu ile Mozarteum Akademisi’nde yaz kurslarına Prof. P. Lang ve T. Nikolaijewa’nın sınıflarında katıldı. 1988 “Ulusal Piyano Yarışması”’nda 3.lük ödülü aldı. Yurt dışındaki oda müziği çalışmaları dışında ünlü besteci A. Schönberg’in asistanı P. Stein’ın “Yeni Viyana Okulu” semineri konserlerinde çaldı.